چند روزیه که وقتی به آینه نگاه میکنم، انگار یه آدم غریبه رو میبینم. منظورم از دید فلسفی و اینکه بخوام بگم دیگه خودمو نمیشناسم نیست؛ واقعا هر دفعه که به آینه نگاه میکنم، انگار یه آدم دیگه رو دارم میبینم که برام هر دفعه بدون استثنا غریبهاس.
انگار وارد یه بدن جدید شدم و روحم هنوز بهش عادت نکرده.
نوشته شده در شنبه بیستم شهریور ۱۴۰۰ساعت 22:9 به قلم میرا
